Teoria M. Arnold
Teoria aktywacyjna opracowana przez M. Arnold rożni się zgoła od tych wcześniejszych. Według tej autorki emocja to tendencja, która odczuwamy wyraźnie w stosunku do jakiegoś bodźca, który pojmujemy jako dobry dla nas albo po prostu korzystny, lub jako tendencję od tego bodźca, pojmowanego jako bardzo niekorzystny, zły dla nas, przynoszący samo zło. Odczucia te mają charakter intuicyjny. Tendencjom dążenia do bodźca albo oddalania się od niego towarzyszą zmiany fizjologiczne, które ułatwiają reakcje i sprzyjające ucieczce, oddalaniu się od działającego bodźca na naszą psychikę, lub sprzyjające przybliżaniu się do niego. Trzeba tez wspomnieć, ze te wzorce fizjologiczne sprzyjające oddalaniu się lub zbliżaniu są różne dla różnych emocji, nie spotkamy się z wyjątkami w tej sytuacji. Według M. Arnold, żeby nastąpiła emocja na skutek czegoś, to coś musi być nam znane, musimy to poznać własnym poznaniem. Spostrzeżemy coś i ocenimy odpowiednio dla nas, czyli ocenimy, czy jest dobre, czy złe.